پرواز2415

تنهایی

ذره ذره خودی نشان می دهد..

وقتی تو آن قدر کم پیدایی که

سنگینی روزگارم را

مورچه ها به کول می کشند..

و من تماشای شان می کنم..

/ 6 نظر / 19 بازدید
فرنگیس

[لبخند][گل]سلام خدمت شما روزتون بخیر اصولا افرادی که خوشون رودر برابر عواطف آدم ها مسوول نمیدوونن خیلی راحت با دل و قلب دیگران بازی میکنن و چون خودشون احساس انچنانی ندارند فکرمیکنند دیگران هم میتونن زخم هاشون رو زود فراموش کنند..درسته ایرانی ها خیلی زود دل میبندن ممنونم بخاطر نظرزیباتون تشکر[گل]

فرنگیس

تلخ است که لبریز حقایق شده است زرد است که با درد موافق شده است عاشق نشدی وگرنه می فهمیدی پاییز بهاری است که عاشق شده است [گل]

فرنگیس

در قاب این آیینه ها خود را نمی بینم چیزی به جز یک بهت بی معنا نمی بینم دنیا به زشتیهای پلک فهم من خندید شاید شبــیه مردم دنـیا نمی بینم گنجشک روحم لابلای شاخه ها یخ زد نه ! سنگ هم در دست آدمها نمی بینم تصویری از تبعیض سرد چشمها آری در این برودت ذرهای گرما نمی بینم در منطق این نیمه آدمهای قلابی جایی برای عشق هم حتی نمی بینم [گل]

فرنگیس

خیلی خیلی زیبا بود ..تصاویر انتخابیتون حرف نداره [گل][لبخند]

متیرا

خیلی قشنگه.....[قلب][ناراحت]تنهایی...........واژه ی تکراری روزهایم...