پرواز31

کاش هفت ساله بودم
روی نیمکت چوبی می نشستم
مداد سوسماری در دست
باصدای تو دیکته می نوشتم
تو می گفتی بنویس دلتنگی
من آن را اشتباه می نگاشتم
اخمی بر چهره می نشاندی و من
به جبران
دلتنگی را هزار بار می نوشتم!

/ 2 نظر / 4 بازدید
sam

این روزها واژه هایم را باد می برد ! . . . شاید هدیه کند به قاصدک ها ...

sam

تورا نه مخفیانه نه عاقلانه ونه حتی محتاجانه که تورا عادلانه در آغوش می کشم عدل مگر نه این است که هر چیزی سر جای خودش باشد