کلبه ای در باد

آبی باش مثل آسمان

پرواز2

می خواهم برگردم به روزهای کودکی آن زمان ها که : پدر تنها قهرمان بود . عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود …بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادر های خودم بودند . تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بودند. تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود و معنای خداحافـظ، تا فردا بود…!

   + محمد ; ٩:٥۱ ‎ب.ظ ; جمعه ٢٢ دی ۱۳٩۱
comment نظرات ()